De cover valt bij de inhoud uit de toon. Iets te veel uitvaartcentrum, hoewel de keuze voor een tak met witte bloesem ipv witte lelies, iets goed maakt. Ik begrijp de keuze niet. ‘Nieuw leven’?

Het coverbeeld wordt doorgezet op pagina waar een gedicht van Hans Andreus staat, mijn favoriete dichter. Maar ook daar kan ik uit de tekst geen reden voor het gebruik van bloesem halen. Kleinigheidje, want daarna begint een prettig leesbaar blad, waarin tekstueel de superlatieven achterblijven. Je proeft bijna het uitvaartcentrum waar je met gedepte toon spreekt. Die gedempte toon maakt van het blad aan aangenaam tijdschrift. Fotografie speelt een belangrijke rol. Mensen kijken je opgewekt en trots aan. De mooie afwisselende mix prikkelt om door te lezen. 44 pagina’s. Niet niks.

In deze tijd waarin het prijzen voor customer media gaat regent, vraag ik me dan af, waarom EINDELOOS niet is ingezonden. Als er prijzen zijn voor tijdschriften die groot belang hechten aan kwalitatieve inhoudm dan is dit blad zeker een kanshebber.