Ik wist de hand te leggen op drie nummers, de nummers 1, 3 en 7, en vanaf de covers ervan glansden Frank de Boer, Phillip Cocu en Aron Winter me toe – niet de jongste generatie. Dat had een reden.

Ik hoefde niet te rekenen op een blad met vakinformatie over trainingen en tactieken, en ook niet op roddels over trainers en spelersmakelaars, noch op blikken achter de schermen van kleedkamers en spelersbaden. Dit blad heette: LAF, en dat staat voor Life after Football. Een blad dus voor het leven na het voetbal, maar om te vermijden dat het alleen maar over senioren en veteranen gaat, interpreteren ze dat after heel ruim: het mag ook het leven naast het voetbal zijn.

Lees hier verder