Mat Heffels: Sanomaïsering

Uit Communicatieweek
Creatief directeur Rob van Vuure van Sanoma heeft nu zijn eigen column in de Volkskrant. Een keer per week, dacht ik, onder de geuzennaam de Bladendokter. Ondanks een welhaast verstikkende jalousie de métier kan ik na twee afleveringen niet anders dan erkennen dat dit volkomen terecht is, qua erkenning. Want immers. Toch? Al sinds de begindagen van Spaarnestad is Rob feitelijk onmisbaar voor de verzameling

uitgeverijen die zich tegenwoordig Sanoma moet noemen. Een eervol pensioen zit er voorlopig dan ook niet in. Alleen al het bestaan van zijn functie – creatief directeur – is een belangrijk statement van de uitgeverij. Zo van: wij proberen het altijd eerst op te lossen met creativiteit voordat we de échte directeuren en spreadsheetmarketeers er op loslaten. Want dan krijg je pas echt stinkende wonden. Een mooi statement, dat overigens niet moet worden verward met bedrijfspolicy.
Audax heeft geen bladendokter. Niet nodig, blijkbaar. Op zich ook een heel lollig statement.
En áls er eens een blaadje zich niet helemaal lekker voelt, zoals sinds jaar en dag HP/De Tijd, pakt fastfitter Carel Bikkers hoogstpersoonlijk de scalpel ter hand. Mijnheer Bikkers weet natuurlijk ook hoe een spreadsheet werkt, al heeft hij dan niet op de Sanomaacademie gezeten waar Dick, Henk, Auke en Lisette het vak hebben geleerd. Hooguit in het Audaxklasje van Jacques de Leeuw. Het verschil zit in de methode, niet in het resultaat. In beide scholen is de blik strak op onder de streep gericht, maar verder is het kaasschaaf versus hakbijl. Centimetertje papier besparen aan de bovenkant, centimetertje aan de zijkant, dubbeltje op de coverprijs, freelance-tarieven knijpen, vacaturestopje, advertentietarieven omhoog of botweg één editie per twee weken eruit flikkeren. Het resultaat is in beide gevallen dat onder de streep lijfsbehoud of zelfs herstel gloort, terwijl boven de streep de patiënt sterft.
Een echte bikkel die Bikkers; je hóórt dat meneer Jacques de Leeuw hem vanuit zijn aanleunvilla nog regelmatig statutair adviesjes in het oor brult. Redactie en hoofdredactie op één lijn? Hij heeft wel voor heter vuren gestaan! NVJ ingeschakeld? Moet hij dan bang worden? In zijn vorige branche werden brandende autobanden op de barricades gegooid in plaats van petities op tafel. Staking? Papier- en drukkosten bespaard! De redactie wil niet? Ontslagaanvragen overbodig! En als de dames en heren van de redactie, de ondernemingsraad en het NVJ het zonodig hard willen spelen dan kunnen ze het hard krijgen: crossmedia!
Feilloos legt hij de vinger op de zere plek: journalisten staan per definitie niet open voor veranderingen. Wie zegt dat een auto op vier wielen moet rijden? Hebben wij wel eens van de Segway gehoord? Twee wielen en het rijdt gewoon. Als je zo’n man op het milieu of de mobiliteitsproblematiek zou loslaten, had hij het probleem binnen een handomdraai gehalveerd. Bikkers als de Rita Verdonk van de uitgeefsector.
De branche heeft zulke mannen (m/v) nodig.
En Mood for Magazines heeft Lisette Heemskerk gekregen. Geenszins familie overigens van de Playboy-dynastie. Nooit verwacht dat het zo snel na de Sanomaïsering bergafwaarts zou gaan dat ze nu al een eigen directeur moesten krijgen. Terwijl ze nota bene al een creatief directeur hadden in de persoon van Rozemarijn de Witte. Dat heeft blijkbaar niet geholpen.
Mat Heffels is bladenmaker

Bron: Communicatieweek

U kunt hier uw bijdrage kwijt. De redactie mag deze bewerken of verwijderen.

 
Uw naam
E-mailadres
Uw reactie