Deze; beweert dat de editie uit gedode bomen uiteindelijk minder slecht uitpakt voor het milieu dan het lezen via een website. Zeker als het papier in hergebruik komt, is dat beter. Maar ook als het tijdschrift wordt weggegooid dan breket het langzaam af en vrijwel zonder schadelijke (kool)stoffen voor het milieu.

En papier 'loopt in', te meer daar je in de VS nu het Green Press Initiative hebt met als doelstelling om vooral de productie uit hergebruik op te voeren: tot 50 procent van alle papier in 2012. Nu is het zo'n 35 procent daar, lager dan in Europa. Vooralsnog is de papierindustrie de meest vervuilende qua CO2-uitstoot, na de chemische -, petroleum- en kolenindustrie.

En dan het kappen natuurlijk. 1 ton papier vergt 12 volwassen bomen. Een beetje (Amerikaanse) krant vergt een paar honderdduizend bomen per jaar. Dat kost alles bij elkaar een ontzettende berg capaciteit om CO2 af te breken. Mar steeds meer wordt het kappen gecompenseerd met nieuwe aanplant.

Daartegenover staat het verbruik van energie om servers te draaien met websites, en pc's bij de lezers. Een flinke server verbruikt per jaar zo'n 4.500 kilowattuur, bijna de helft van wat een huishouden verorbert. De pc bij de lezer verbruikt 160 watt per uur, het beeldscherm nog eens 120 watt. Een half uurtje online lezen per dag vervuilt dan meer dan het lezen van de krant met al zijn vervuiling uit productie. Dan is de energie voor het maken en afbreken van pc's nog niet meegeteld, want men koopt geen computer louter om nieuw te lezen.

Kortom, in plaats van lezen vanaf papier dat via een scherm te gaan doen om het geweten te sussen met een milieuargument is niet aan te bevelen. Meer details in Slate. Dat verschijnt alleen elektronisch...

bron: Mediafacts