Mijn  opmerkingen over Pink Ribbon wil ik best afzwakken omdat het hier vrijwilligerswerk betreft en bovendien alle opbrengsten naar een goed doel gaan. Maar bij Felderhof is dat niet het geval. Ik kan me voorstellen dat Felderhof zich gevleid voelt toen hij werd uitgenodigd zijn naam en ideeen te geven aan een nieuw tijdschrift. Maar de vraag is of hij er verstandig aan heeft gedaan. Zo authentiek als zijn tv/programma is zoveel authenticiteit mist het magazine. Het is de zoveelste glossy gebaseerd op een klassieke trucendoos uit bladenmakersland. Zonder eigen identiteit. Was een blad niet een meneer of mevrouw, een persoonlijkheid. Dat is Felderhof in ieder geval niet. Het is meer een samenraapsel van cliche´s uit bladenmakersland. Iets wat je mag verwachten van een beginner, een eenpitter, een avonturier die een graantje mee wil pikken en hoopt op een geluksshot. Maar de uitgever van Felderhof kan zich volgens mij dit soort missers niet permitteren. Ik kan me voorstellen dat adverteerders best bereid zijn een titel het voordeel van de twijfel te geven. Maar of ze dat ook een tweede of derde keer zullen doen, als blijkt dat er voor het blad geen lezersgroep bestaat, betwijfel ik.

Tien pagina´s Wende Snijders, ooit van Wende Snijders gehoord? Ik niet. En had ze iets zinnigs te vertellen dan zou ik de keuze kunnen respecteren, maar het is een keutelgesprekje over haar leven, dat niet bijster interessant is. Zonder specifieke visie. Tien pagina's achter de schermen bij Felderhof in Zuid-Frankrijk. Wil ik dat nu echt weten? Ik probeer de gedachte achter de formule van het blad te ontdekken.

Wordt geprobeerd het tweede echelon bekende Nederlanders aan het woord te laten op een manier die eigenlijk alleen op televisie kan?  Maar het is toch het tweede echelon!

Wil ik eigenlijk wel weten dat Felderhof een huis in Tanzania heeft waar het personeel zijn bed voor hem opmaakt, kookt en de was doet?

Moet ik nu echt zo nodig betrokken worden bij een onderonsje tussen Felderhof en zijn zoon in MIlaan.

Ik word een beetje boos bij zoveel voordehand liggends, bij zoveel gebrek aan creativiteit. Dat is Felderhof niet kwalijk te nemen. Hij is geen bladenmaker. Hij verdient betere regisseurs.

Felderhof tv is mooi en indringend doordat Felderhof zich bijna wegcijfert en zijn hoofdpersonen in een mooie omgeving zoveel zichzelf laat zijn dat ze vertellen en vertellen. De luxe van de locatie werkt als decor. In print is Felderhof nadrukkelijk aanwezig, en is het decor verworden tot werkelijkheid en wordt decadent. Het zou mij niet verbazen als Felderhof print negatieve effecten heeft op Felderhof tv. 

En ik hoop natuurlijk stilletjes dat ik ongelijk krijg, want ik wil het team dat met zoveel inspanning aan deze nieuwe uitgave heeft gewerkt natuurlijk niet kwetsen.

Bas van der Vlugt is op Communicatienieuws van deze week gelukkig een stuk positiever.

Misschien heeft hij gelijk. Hierbij zijn integrale commentaar:

Na de lancering van LINDA. wonen vorige week slaat Sanoma Uitgevers deze week terug met de lancering van een door de redactie van ZIN gemaakt tijdschrift dat ook de naam draagt van een celebrity: Felderhof.
Dat is heel goed gekozen. Felderhof staat voor aperte kwaliteit en spreekt een doelgroep aan die ook nog wel eens een tijdschrift koopt.
Net als bij LINDA. is er een tweekoppige hoofdredactie: het gezicht Rik Felderhof en de echte hoofdredacteur Marjolein Westerterp.
Het blad is mooi gemaakt maar van de vormgeving vallen we toch niet helemaal onderste boven. De afmeting van Felderhof is behoorlijk en dat maakt dat de lappen tekst die met enorme letters voor je ogen op en neer dansen op de één of andere manier niet uitnodigen om ook echt te gaan lezen. Maar goed, het kan ook heel erg doelgroep zijn.
Veel reizen en veel Afrika, veel moois en veel Felderhof. Geweldig de reportage over het huis van Rik Felderhof dat hij heeft in Tanzania. Iets minder gelukkig gekozen is het verhaal van Tippi, het meisje dat met wilde dieren leeft, dat minimaal tien jaar geleden al de bladen haalde.
Maar goed, het Rik-gehalte zal de komende nummers wel wat minder worden, het blad moet nog even lekker in zijn jasje komen te zitten en wie weet dat er nog wat wordt gedaan aan verrassende onderwerpskeuzen en die grote letters. Wij denken dat Felderhof hoe dan ook een blijver is en zetten in op een verkochte kernoplage van 100.000 in Q1-07.