Contentstrategie kranten faalt

Robbert Zantinge
Nederlandse kranten vinden zichzelf uniek en kunnen niet over de schaduw van hun eigen content heen springen. Ze hebben nog steeds niet door dat moderne contentgebruikers echt zelf willen bepalen wat ze waar en wanneer lezen, luisteren of bekijken.

 

Wat is er aan de hand? De Persgroep (de Volkskrant, AD, Trouw en Parool) praat met NRC en FD over een gemeenschappelijk platform voor de losse verkoop van digitale artikelen. Marieke van der Donk, hoofd consultancy van Deloitte, noemde het plan 4 april in de Volkskrant een soort 'Spotify voor dagbladen'. De volgende dag ontkende de Persgroep in alle toonaarden. Het zou niet gaan om een Spotify-achtige dienst, maar 'slechts' om een knipseldienst voor consumenten.

Ze zouden ook gek zijn bij de Volkskrant, AD en consorten... Bij muziekdienst Spotify kan ik als abonnee voor een tientje per maand onbeperkt muziek luisteren. Bij de krantenknipseldienst is dat echter niet de bedoeling. Artikelen zijn per stuk te koop. Stel je voor dat mensen zelf hun krant zouden kunnen samenstellen, zoals je bij Spotify je eigen muzieklijst kunt maken. Dat nooit! ‘De eigenheid van een dagblad is dat de verschillende artikelen één geheel vormen. En dat moet zo blijven’, laten de kranten in een reactie weten.

Oh, wat zou ik zelf graag m'n Volkskrant (een beetje mee) samenstellen. Van de zaterdagkaternen lever ik er dan twee in voor een vleugje NRC en het nieuwe magazine van Trouw. Dan verliezen ze mij niet als abonnee. Sterker nog, dan zouden mijn drie kinderen de komende jaren ook nog wel eens aan kunnen haken. Voor m’n oudste zoon wil ik best wat extra betalen voor het sportkatern van het AD. We genieten samen tenslotte ook van Spotify.

Het is vechten tegen de bierkaai, voorspel ik. Het is ook oude-economie-denken; een uitgever die volledig bedenkt wat goed is voor zijn lezer. Zelf bepalen wat je leest, in welke combinatie, vaak gratis, soms betaald, relevant, entertainend en vooral... persoonlijk; daar geloof ik in. En met mij vooral de jongere generaties. Zij zijn inmiddels gewend de geleverde informatie ook nog (gratis) te verrijken, door er iets aan toe te voegen of hun mening te geven. Of het te delen met anderen die ook voor het medium of de specifieke content relevant zijn.

Ik was twee weken geleden op een congres in Amerika waar ook Annie de Vona sprak. Ze is director Communications van Walmart, één van de grootste Amerikaanse retailers. Hun nieuwe iPad-app was honderden keren gedownload. Vooral op kerstmorgen... Ze was er helemaal beduusd van. Kerstmorgen! Alle winkels dicht, op dat moment niks digitaal te bestellen, iedereen in familiesferen... En haar app werd op dat moment bekeken. Waarom vertel ik dit? Omdat het symbool staat voor de contentconsument van vandaag. Niet Walmart, niet de Volkskrant bepaalt wat, waar, wanneer gelezen of bekeken wordt. Dat bepaalt de content-consument van 2012 in de betere webshop en op het betere muziekkanaal helemaal zelf. Als kranten ‘het nieuwe delen’ blijven uitstellen, (er)kennen mijn kinderen straks de krant niet meer. Ze zullen ‘m dan niet meer kopen. Ook niet via een knipseldienst op internet.

 

Robbert Zantinge is directeur van ZB Communicatie & Media, een bureau voor print/online/mobile (www.zbcom.nl)

Je mening

U kunt hier uw bijdrage kwijt. De redactie mag deze bewerken of verwijderen.
 
Wim Tjaberinga
Onder druk wordt alles vloeibaar. Het zal zelfs gebeuren met de versteende redacties van de traditionele dagbladen.

Het gebeurde een paar jaar gelden ook met de traditionele muziekindustrie die gewend was zwarte of glimmende schijfjes te verkopen of via dubieuze instellingen afdrachten te regelen voor gebruik van de muziek op radio of feestjes.

Wie klaagt er nu nog over het illegaal downloaden, Spotify heeft laten zien dat er wel degelijk nieuwe modellen bestaan om geld te verdienen met muziek. En wat te denken van concerten, itunes, muziekpromotie via sociale media? De industrie is structureel veranderd, maar onverminderd succesvol. Het is daarbij wel opvallend dat het niet de industrie zelf, maar de nieuwe toetreders waren die de industrie een structureel ander aanzien gaven. Dat zal waarschijnlijk niet anders zijn met de krantenindustrie. Zij zullen waarschijnlijk niet in staat zijn zichzelf als een soort Baron van Munchhausen aan de haren uit de modder te trekken. In tegendeel ze trappen zichzelf steeds verder ivast door te klagen en vast te houden aan traditionele businessmodellen met volverzadigde redacties en arrogante besturen. Zet daar eens een stel honge honden neer met hun roots in sociale en digitale media. Wedden dat er iets leuks en interessants uitkomt. Gebeurd dat niet, dan staan die jonge honden vanzelf op en duwen de traditionele industrie aan de kant. Over een paar jaar weten we niet beter dat we nieuws op maat krijgen, fris, actueel en persoonlijk. Dat we hierover in dialoog kunnen gaan en waar nodig dit met betaalde achtergrond kunnen verrijken.
Gepost op donderdag 12 april 2012
 
 
 
Uw naam
E-mailadres
Uw reactie
Neem de letters van het plaatje…
Typ deze hier in