Margriet-cover opvallende of onopvallende split run

Sak van den Boom
De moederdag-Margriet lag in twee varianten in de kiosk. Een opvallende of onopvallende cover splitrun. Laten we zeggen: een geraffineerde wisselcover. Het is nog te vroeg om achter de resultaten aan te gaan, maar het is wel interessant om overwegingen te peilen bij de hoofdredacteur van Margriet. Zij heeft

een duidelijke mening over de aanpak. 'Als je vluchtig kijkt, zie je amper dat het om twee verschillende covers gaat. Kleurstellingen zijn identiek, dezelfde tekst en dezelfde vrouw die je opgewekt aankijkt. Op de ene cover doet ze dat vergezeld van haar moeder, op de andere cover staat ze met haar eigen dochter. Vrouw veertig, moeder ruim zestig, en kind of kleinkind de tien net gepasseerd.' Covers voor verschillende generaties. 'Als je zoiets doet, moet je de verschillen niet te groot maken. Anders zet je de lezers op het verkeerde been. Juist de trouwe koper raakt dan in verwarring. Die denkt dat het om twee verschillende edities gaat. Maar daarnaast is zo'n experiment interessant om te zien welke versie het beter doet. De oudere of de jongere? Het ligt voor de hand, gezien de gemiddelde leeftijd van de lezeres, dat de oudere succesvoller zal zijn, maar uit de eerste signalen maken we op dat ze nauwelijks voor elkaar onder doen. Als dat echt zo is, dan is dit experiment geslaagd. We willen verjongen. En blijkbaar gaat de lezer met ons mee.'

De belangrijke les die ik uit het experiment haal is de opmerking dat verschillen niet te groot mogen zijn. Lezers moeten snappen waarom je het doet en het gevoel hebben dat ze mogen kiezen. Dat maakt dit experiment zo interessant. Bij split run zijn we tot nu toe geneigd vooral te focussen op de doelgroep nog beter in het hart raken en voorbij te gaan aan het keuze-aspect. Juist dat mogen kiezen is een interessant extra verleidingsmoment!

 
Uw naam
E-mailadres
Uw reactie
Neem de letters van het plaatje…
Typ deze hier in